Polaryzacja uwagi
Maria Montessori odkryła zjawisko polaryzacji uwagi dzięki wnikliwym obserwacją dzieci od pierwszego dnia funkcjonowania pierwszego domu dziecięcego Casa dei Bambini w San Lorenzo. W książce „Zrozumieć Montessori” autorstwa Małgorzaty Mikszy, znajdziemy taki opis:
“(…) Zaobserwowała pewnego razu 3-letnią dziewczynkę całkowicie pogrążoną w zajęciu polegającym na dopasowaniu cylindrów do właściwych otworów w drewnianym bloku. Był to rodzaj ćwiczenia zmysłów. „Wyraz twarzy dziecka świadczył o tak intensywnej koncentracji uwagi, że doznałam objawienia” – napisała w swych późniejszych pracach autorka. Montessori próbowała przerwać pracę dziecka, lecz nic nie zdołało oderwać dziewczynki od zajęcia.
Montessori przeniosła małą z krzesełkiem na stół, poprosiła inne dzieci o zaśpiewanie piosenki. Ale dziewczynka pewnie trzymała swoją pracę na oparciu małego wiklinowego krzesełka i dalej wykonywała ćwiczenie. Zanim dziecko skończyło czynność, Montessori naliczyła 44 powtórzenia. Przy tym zauważyła, że dziewczynka czyniła to niezależnie od zainspirowanego przez Montessori rozproszenia. Nie widać było też po niej zmęczenia, lecz „rozejrzała się wokół siebie zadowolona, jakby przebudziła się ze spokojnego, pokrzepiającego snu.”
Fenomen polaryzacji uwagi, jak łatwo zrozumieć z powyższego cytatu z książki jest to maksymalne skupienie i koncentracja uwagi u dziecka. Jest to moment, w którym dziecko się zmienia, staje się spokojniejsze i bardziej odkrywcze.